บทที่ 12

วินาทีนั้น ความหวังที่จะรอดชีวิตของอรัญญาดับวูบ ราวกับเปลวเทียนท่ามกลางพายุโหมกระหน่ำ ร่างกายของเธออ่อนยวบยาบไร้เรี่ยวแรง ทรุดลงเหมือนตุ๊กตาที่ถูกตัดเชือกชักใย

เหล่าบอดี้การ์ดรีบกรูเข้ามาล้อมกรอบ อรัญญารู้ดีว่าหนทางหนีได้ถูกปิดตายลงแล้ว

ร่มสีดำกางเหนือศีรษะของอรัญญา แต่ทว่าภูริณัฐกลับยืนเว้นระยะห่าง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ